Europese talen in contact - Begrippenlijst 001-030

Nasaal

Definition: klank waarbij de lucht door de neus wegstroomt (bv. –m, n)

Kwantiteit

Definition: de lengte of duur van de klanken (lang vs kort)

Cluster

Definition: opeenvolging van twee of meer medeklinkers (consonantcluster)

Diftong of tweeklank

Definition: een combinatie van twee klinkers in 1 lettergreep (vb. ei in eik)

Diatopie

Definition: geografische taalvariatie

Flexie

Definition: verbuiging en vervoeging

Logografisch

Definition: schriftsysteem waarbij elk teken een woord uitdrukt en oorspronkelijk ook afbeeldde, b.v. Chinees of Egyptische hiëroglyfen

Syncretisme

Definition: samenvallen van uitgangen

Prefix

Definition: voorvoegsel, subtype van een affix

Fonologie

Definition: studie van het klanksysteem van een taal

Palataal

Definition: klank waarbij de tong tegen het harde gehemelte (palatum) wordt geplaatst (/tj/ vs /j/)

Occlusief

Definition: (ook explosief/plofklank): een medeklinker die geproduceerd wordt met een volledige obstructie ergens in het spraakkanaal (vb. /p/, /t/, /k/)

Etymologie

Definition: studie van het historisch taalkundig verband tussen woorden en de vormen waaruit ze ontstaan zijn

Futhark

Definition: runenalfabet

Adstraattalen

Definition: buurtalen (niet-dominant taalcontact)

Sluiting

Definition: articulatie met meer gesloten spraakkanaal door de tong richting gehemelte te bewegen

Syllabe

Definition: lettergreep

Fusionering

Definition: ’versmelting’: de uitgangen drukken complexen van functiecategorieën uit (geen éénduidige relatie vorm/inhoud)

Accent

Definition: hoofdklemtoon in een woord (beginaccent vs. vrij of variabel accent)

Synthetisch

Definition: manier waarop bepaalde taalfuncties door flexie worden weergegeven. In tegenstelling tot analytisch waar dezelfde functie op een omschreven manier, dus door supplementaire woordvormen wordt uitgedrukt, b.v. Lat. amavi vs. Fr. j’ai aimé